Mamma og pabbi - komin og farin!

Já, það er sko búið að vera gaman síðustu vikurnar! Gestirnir koma á færibandi og núna síðast voru það mamma og pabbi. Það var alveg hrikalega gaman að fá þau hingað, verst hvað tíminn var allt of fljótur að líða, maður var rétt að byrja að njóta þess að hafa þau hjá sér - og þá voru þau bara farin! Og allt það sem ég var búin að ákveða að sýna þeim, allar búðirnar sem ég ætlaði að fara með mömmu í og allir veitingastaðirnir sem þau áttu að prófa... við komumst ekki yfir helminginn af þessu! Nei, ein vika er bara allt of stuttur tími, tvær vikur er eiginlega lágmark. Kannski hefði pabbi kvartað svoldið ef hann hefði þurft að labba svona mikið heila viku í viðbót :) Honum fannst það nefnilega ekki flokkast undir frí að labba 10 kílómetra á dag í steikjandi hita, skil bara ekkert í honum! Annars voru mamma og pabbi alveg rosalega dugleg að þramma um borgina. Á meðan ég kláraði blessað eilífðarverkefnið Vörulistann (kannast kannski einhverjir við hann) röltu þau sér um borgina þvera og endilanga, upp á fjall, í Sagrada Familia (sem er svoldið langt í burtu, flestir taka metro ;) o.s.frv. Hérna til hliðar er ein mynd af okkur, tekin af mjög alúðlegum japana í Gaudigarðinum.
Svo koma tengdaforeldrarnir á morgun, og þau stoppa ennþá styttra, bara fimm daga, iss, iss... það er ekki neitt. En þau eru reyndar búin að koma áður til Barcelona, svo þau hafa smá afsökun. En þið getið aldrei giskað á hvað við verðum að gera um þetta leiti á morgun. Ein vísbending; "I´m sailing, I´m sailing...." Já, nei, við erum ekki að fara í siglingu um höfnina í Barcelona, búin að gera það. Við erum að fara á Rod Steward tónleika!!! Úhú! Ég hlakka þvílíkt til, þetta verður örugglega meiriháttar! Jæja, best að fara sofa, ég ætla biðja Grétar að raula fyrir mig Maggie May áður en ég sofna svo ég komist í almennilega fíling.

Allt í sóma í Arisona

Best að haga sér eins og sannur íslendingur og tala bara um veðrið. Núna er heitt, heitt, heitt! Já, dagar hinna tíðu sturtuferða og bolaskipta eru runnir upp (ekki það að maður hafi farið eitthvað sjaldan í sturtu áður...). Ég sit við tölvuna með viftuna á hæstu stillingu fyrir aftan mig, Grétar situr á nærbuxunum einum fata inn í litla herbergi og er frekar heitt þrátt fyrir fataleysið. Já, hitinn er búinn að hækka duglega síðustu daga, en við eigum nú eftir að venjast þessu held ég, enda eins gott því við ætlum að ferðast til Rómar í lok júlí, og ekki er nú svalara þar.
Í síðustu viku var hitinn nú skaplegri, meira að segja rigndi smá, Álfheiði til mikils hryllings, en ég held að hún hafi nú alveg fengið ágætan skammt af sól þrátt fyrir það. Vikan var annars vel nýtt í búðum Barcelonaborgar, svo kíktum við til Sitges einn dag og höfðum það voða gott. Og svo tókum við náttúrulega góða syrpu á veitingahúsunum það er nú alveg ótrúlega mikið úrval af stöðum hérna, oft getur verið annsi mikill hausverkur að velja staðinn. En ég held að við höfum bara verið nokkuð heppin með staði, helst að maður setji spurningamerki við einn stað, sem heitir því skemmtilega nafni, El Foc. Þar var t.d. ekkert hvítvín til í húsinu sem okkur fannst svoldið fyndið. En svo styttist í að mamma og pabbi mæti á svæðið, þau koma næsta laugardag. Og þá ætla ég að vera komin í frí!! Jibbí!

Sumarið er komið!!

Já, nú er heldur betur farið að hitna í kolunum hérna, nærri þrjátíu stig í gær held ég og allir farnir að svitna smá. Maður er samt enn svo mikill íslendingur í sér að maður fer aldrei útúr húsi án þess að vera með jakka eða peysu með sér, en endar samt alltaf á því að halda á helv.. flíkinni allan tíman. Ég er meira að segja búin að leggja þykku Ikea sænginn minni sem bjargaði alveg lífi mínu í vetur. Held að bráðum verði viftan tekin fram. En Álfheiður vinkona ætti nú að gleðjast við þessi tíðindi, hún kemur sko að heimsækja okkur í næstu viku, og var búin að panta sól og hita. Oh, hvað það verður gaman að fá hana hingað, við ætlum að liggja í sólbaði, kíkja kannski smá í búðir, held samt að ég verði frekar í hlutverki fylgdarmanneskju og kannski burðarmanns í búðunum því buddan leyfir ekki mikla verslunargleði... Og svo náttúrulega fara út að borða, allavega nokkrum sinnum, heimsækja barina og kannski skoða eitthvað túristastaði borgarinnar líka, ef við höfum tíma! Helgin var annars óskup ljúf hjá okkur skötuhjúnum, fórum í afmælispartý til Evu í gær sem var alveg rosa gaman. Grill og bjór á terrössunni, gítar og söngur þegar leið á kvöldið og enn meiri bjór. Mjög íslenskt og skemmtilegt. Dagurinn í dag hefur svo bara liðið í rólegheitum, sett í vél og vaskað upp o.s.frv... Næsta vika verður svo bara vinna og aftur vinna, er að rembast við að klára vörulistann áður en allir gestirnir fara að týnast til okkar.

Kallinn kominn til baka

Grétar kom aftur til mín á föstudaginn var, missti sem sagt ekki af flugvélinni í þetta sinn, sem er gott. Ég verð nú að viðurkenna að það var óskup gott að fá hann aftur, þó þetta hafi nú ekki verið langur tími er ekki laust við að maður hafi verið farin að sakna hans svoldið. Á föstudagskvöldið fórum við ásamt gestunum okkar út að borða, upphaflega var planið að kynna þau fyrir góðum tapas en þá var takk fyrir eins og hálfs tíma bið eftir borði svo við ákváðum að rölta annað. Enduðum á stað sem heitir Madrid Barcelona, sem var bara nokkuð skemmtilegur, dæmigerð katalónsk matargerð og matseðlar úr skeinipappír, mjög spes. Eftir matinn kíktum við aðeins út á lífið, fengum okkur einn drykk niðri í Born hverfi sem fór svo skemmtilega í okkur að við ákváðum að kíkja á einn klúbb niðri í Vila Olímpica, á stað sem heitir Carpe Diem sem er í eigu ekki ófrægari kappa en Patrick Klauvert. Tja, þeir sem fylgjast með fótbolta vita kannski hver hann er, hann spilaði einu sinni með Barca... Á Carpe Diem rákust við á milljónamæringinn eða á maður frekar að segja billjónamæringinn Björgúlf Th. sem var mjög hress. Laugardagurinn var mjög rólegur, unnið smá og eldamennska og rómantík um kvöldið, og sofnað fyrir miðnætti, partýdýrin við!! Í gær komu Helga og co. og borðuðu með okkur á Bella Napoli, hrikalega góðum pizzastað sem er hérna í hverfinu. Staðurinn er svo vinsæll að biðröðin nær út á götu öll kvöld, til að vera viss um að fá borð er vissara að panta. En ef maður er ekki mættur á réttum tíma þá fær bara einhver annar borðið þitt! Sem kom einmitt fyrir okkur í gær, en þetta reddaðist allt saman að lokum, stundum er gott að vera ljóshærður á Spáni ;) Pizzurnar voru rosagóðar og þjónarnir í eiturhressir, héldu uppi skemmtiatriðum milli þess sem þeir fleygðu pizzunum á borðin. Lísa lenti einmitt í einum góðum, þegar hún ætlar að panta gerir hún þau mistök að spyrja þjóninn hvort hann tali ensku. Þjónninn, verandi ítali sem býr á Spáni talar náttúrulega ekki orð í ensku en til að redda málunum kallar hann hástöfum yfir salinn, "talar einhver ensku hér!" Ung stelpa réttir upp hendina og er nokkrum sekúndum seinna farin að taka pöntunina hjá Lísu meðan þjónninn fær sér sæti hjá vinkonu enskumælandi stúlkunnar og er bara nokkuð sáttur við skiptin. Lísu fannst þetta samt ekki alveg eins fyndið og öllum hinum :)

Með setusar a rassinum...

Síðustu tveir og hálfur dagur hafa liðið fyrir framan tölvuna, og þá er ég að tala um allan daginn takk fyrir, ekki bara svona venulegt níu til fimm tímabil, o, nei. Enda er ég farin að finna fyrir því á hinum ýmsustu stöðum, óæðri endinn þar með talinn. En í dag ákvað ég að taka pásu, og þá hitti svona skemmtilega á að Agnes og Guðný plönuðu hitting í hádeginu. Ég dreif mig náttúrulega út úr húsi og hitti þær í coca con jamon (brauð með spænskri skinku, mjöööög gott) í L´illunni, sem er verslunarmiðstöð hér í borg. Þar kíkti ég svo náttúrulega í búðir, en aldrei þessu vant fór ég í fleiri karlabúðir en kvenna. Þar fóru nærri því tveir tímar í að finna eitthvað handa kallinum mínum, langaði svo að gefa honum eitthvað þegar hann kemur til mín aftur. Svo áttum við líka tveggja ára afmæli um daginn, það er, tvö ár síðan við sáumst fyrst. Við byrjuðum nú ekki almennilega saman fyrr en eitthvað seinna, en þetta er samt the day, sáum nefnilega ekkert nema hvort annað eftir þennan dag (ohh, núna er ég bara orðin væmin, svei mér þá). Allavega, afraksturinn eftir þessa tvo tíma er nú kannski ekki til að monta sig af, ég er nefnilega alveg hrikalega léleg að vinna eitthvað handa honum Grétari...
Annars er lítið títt héðan úr sólinni, sem skýrist nú náttúrulega af því að maður fer ekkert út úr húsi. Gestirnir flúðu stórborgina og gistu í Sitges í gær nótt og gera líklegast líka í nótt, hef allavega ekkert séð til þeirra. Hef reyndar ekki séð mikið til þeirra almennt, þau eru farin út löngu fyrir hádegi og koma ekki heim fyrr en langt er liðið á kvöld. Sem er reyndar mjög skiljanlegt, því ekki eru þau komin til að liggja í sófanum í litlu stofunni minni allan daginn...

Ein spurning til bloggarana sem lesa þetta, hvernig stendur á því að ég geti ekki skrifað stafi með kommu yfir í titlinum, er þetta eitthvað sem ég get lagað?

Juro og grillhelgin mikla

Jæja, þá er víst kominn mánudagur aftur, skil ekkert í þessu hvað dagarnir líða hratt núna. En, hey, tíminn flýgur þegar when you are having fun,( það er víst vísindalega sannað, við Grétar sáum það í sjónvarpinu um daginn). Jamm, laugardagurinn var náttúrulega Júgróvisjón dagurinn mikli, hele grúppen mætti í grill til Guðnýjar og Jordi, sem buðu upp á alveg hrikalega góða hamborgara, með íslensku SS pylsu/pulsu sinnepi og koktelsósu. Fylgst var með keppninni með öðru auganu, spennan náttúrulega ekki sú sama þegar Ísland er ekki með. Ég var búin að ákveða að halda með Moldovíu, var alveg að fíla ömmuna í ruggustólnum með trommuna, var frekar svekkt að þau enduðu ekki ofar. O, well, stuttir kjólar og brjóstin hálf úti er víst það sem Evrópa fílar í dag. Eftir hamborgaraát og frekar langdregna stigagjöf kíktum við aðeins út í bæ, fórum fyrst á La Confiteria og á eftir á Rouge, sem er frekar kúl bar, svoldið svona stofu stemmning í gangi með fullt af sófum, þykkum teppum og pullum. Á sunnudeginum fórum við Lísa og Flóki (gestirnir) til Helgu og Ása í Gava og eyddum deginum í vellystingum í garðinum. Ási stóð svo í meira en klukkutíma við grillið, enda var afraksturinn líka eftir því, alveg ótrúlega góður matur. Og svo var horft á boltann. Og borðað ís með heitri karamellusósu. Eftir allt þetta át lágum við afvellta í sófanum og komumst bara ekki heim, þá var ákveðið að þiggja gistingu á Hótel Helgu, sem var mjög ljúft. Fengum meira að segja tannbursta eins og á alvöru hótelum, ekki amaleg þjónusta það! Dagurinn í dag hefur verið óskup rólegur, bara setið og unnið en gestirnir tóku ýtarlega skoðunarferð í búðirnar hérna í Barcelona, svo ýtarlega að þau hafa ekki enn látið sjá sig. Vona að þau hafi ekki verslað yfir sig. Núna ætla ég að skríða upp í rúm núna og lesa smá, yfir og út.

Tyndi sauðurinn...

Jæja, eftir meira en mánaðarlanga bloggleti er ég mætt aftur á svæðið. Þetta er búin að vera alveg hrikaleg frammstaða og eftir mikla gagnrýni og þrýsting frá ýmsum aðilum hef ég ákveðið að þetta gangi nú ekki lengur. Jamm, en núna þegar svona langt er síðan ég bloggaði veit ég ekki alveg hvar ég á að byrja. Síðasti mánuður er nefnilega búinn að vera annsi viðburðarríkur, við erum búin að fara í ferðalag til Sevilla og spila golf, í heimsókn til Estartit með Xavi og hinu liðinu, halda OT árshátíð, fá sex brjálaða formúlu aðdáendur í heimsókn (sem gistu samt ekki hjá okkur, aðeins of lítið pláss :) og meira og meira. Já, ég er náttúrulega búin að gleyma helmingnum að því sem hefur gerst, gullfiska minnið algjört. Þetta blogg er nefnilega svoldið sniðugt, fyrir utan að færa mömmu og pabba og Ragnheiði og Eyrúnu systrum og kannski einhverjum fleirum smá fréttir af okkur hérna úti, er þetta líka mjög góð leið fyrir mig til að muna einfaldlega hvað ég gerði hérna úti. Vonandi get ég lesið þetta þegar ég verð orðin gömul. En maður veit nú samt aldrei, kannski verður Internetið bara orðið úrhelt, og til að komast í eitthvað efni þaðan nauðsynlegt að fara á Þjóðminjasafnið eða eitthvað.
En allavega, síðasti mánuður er bara búin að vera mjög skemmtilegur, og ég hef fulla ástæðu til að áætla að sá næsti verði það líka. Í dag koma Lísa og Flóki, kærastinn hennar í heimsókn, Svava systir Lísu kemur líka, ætlar samt ekki að gista hjá okkur en maður fær nú vonandi að hitta eitthvað á hana. Sumarið er alveg skollið á hérna, sól og blíða fyrir utan einstaka rigningadag, en maður er nú bara farinn að fagna rigningunni þá sjaldan sem hún kemur, þetta er svo gott fyrir gróðurinn maður! Á morgun er svo svaka Júgróvisjón partý hjá Guðnýju og Jordi, verst að það er engin Selma til að halda með! Iss, þetta var nú alveg hrikalegt. Við fylgdumst með þessu afhroði hérna á Concordía, allt liðið mætti til að horfa á Selmu dilla sér í rauða hnébuxna samfestingnum, sem btw ég held að sé ein af ástæðunum fyrir því að hún komst ekki áfram. Úff... En svona er lífið, maður heldur þá bara með Spáni í staðinn, fyrst maður býr nú í landinu. Eftir að hafa jafnað okkur á áfallinu kíktum við aðeins út í bæ, fórum á lítinn böbb þar sem enskukennarinn hans Jordi var að spila. Rosa gaman og rosa skrítinn bar, við þurftum að dingla dyrabjöllu til að komast inn og næstum því sverja við Biblíuna að við værum ekki óeinkennisklæddar löggur. Dyravörðurinn ætlaði aldrei að trúa mér en mér var hleypt inn að lokum. Tónlistin var rosa töff, en ég var svoldið svekkt fyrir hönd Grétars að hafa misst af þessu því þetta var akkúrat svona stemning sem Grétar myndi fíla. En svo sagði Jordi að við myndum kíkja aftur með Grétar og þá tók ég gleði mína að nýju. Fyrir þá sem ekki vita, þá er Grétar sko á Íslandi, og verður fram á næsta föstudag. Það er nú svoldið skrítið að vera ein heima, en það verður nú ekki lengi, þar sem gestirnir mæta í hús seinnipartinn.
En að lokum, ég er hætt að setja inn myndir á þetta blogg, í staðinn bendi ég ykkur á þennan link hérna;
http://homepage.mac.com/agustas/index.htm
Hérna eru nokkur myndaalbúm og fleiri bætast við bráðum, endilega kíkið á!
Bestu kveðjur frá Barcelona!